Ouderschapsverlof

Gisteren had ik dus mijn eerste dag ouderschapsverlof. Het begon gelijk met een bezoek aan het consultatie bureau en de tweede serie prikken voor Remi. Hij was wat vroeg wakker maar om te voorkomen dat hij bij het consultatiebureau honger had, de boel gerekt door hem in bed te nemen. Rond kwart over acht kon hij toen aan de fles.

Daarna verschoont en zelf wat gegeten, voor ik het door had was het half tien en besloot ik maar even op te schieten voor de afspraak van tien voor tien.

Remi ingepakt omdat het nog best wel fris was, hij lachte nog vrolijk. Stevig doorgestapt naar het consultatiebureau waar we nog ruim op tijd waren.

Even gewacht en toen kon Remi uitgekleed worden om opgemeten en gewogen te worden. Hij is inmiddels exact 6 kg, is nog maar 1 meter korter dan zijn moeder met 60,5 cm en heeft een hoofdomvang van 40,5 cm. Remi heeft overigens wel een minuut of vijf op de weegschaal gelegen. Niet omdat het wegen niet lukte maar omdat hij met zijn vrolijke gebrabbel het voor elkaar kreeg de weegmevrouw van d'r werk te houden. Dat lukte de drie andere kinderen na hem geen van allen :).

Daarna mocht hij in zijn wikkeldeken van de weegmevrouw, maar eigenwijs als ik ben gaf ik aan dat,dat niet hoefde. Het was nogal warm daar namelijk. Remi vond het ook prima en keek tijdens het wachten naar de Mensen die binnen kwamen.

Uiteindelijk kwam de arts die ook weer over het wikkeldekentje begon. Uiteindelijk toch zijn badjas gemaakt omdat volgens de arts de tafel waar hij op moest toch wel koud was. Uiteraard heb ik de badjas niet aangetrokken en alleen neergelegd op de tafel.

Remi werd bevoeld en ik bevraagd, bij het omhoog trekken van Remi liet hij net als bij Renske zijn hoofd hangen. Het op zijn buik liggen deed hij wel goed en ook het naar achter laten zakken hield hij zijn hoofd ook goed.

Toen ik hem omhoog trok hield hij wel zijn hoofd omhoog, kennelijk is hij eenkennig bij het omhoog houden van zijn hoofd.

Daarna zijn eerste prikje, op het prikken zelf reageerde hij niet pas toen ze de boel erin spoot huilde hij heel even. De tweede been ging hetzelfde alleen deed die meer pijn want toen bleef hij langer huilen.

Daarna aangekleed, nieuwe afspraken gemaakt en naar huis.